JaNee babbelt...

Ik ben……

Ik heb taart gehad, wist je dat? Ja, echte taart met slagroom maar dat vertel ik nog wel want ik moet eerst nog even vertellen over de blauwe kaartjes, de kaartjes met ‘ik ben’ en dat waren er wel veel. En weer een heleboel met woorden die ik niet ken en die Helen me even uitleggen moest, maar dat doet ze dan ook hè, ja, en dan weet ik het ook en dan kan ik er wel iets over zeggen hè, ja.

Ik kreeg een kaartje en daar stond op ‘ik ben avontuurlijk’. Ik hou wel van avonturen beleven natuurlijk maar is dat dan hetzelfde als ‘avontuurlijk?’ Dat weet ik niet, jij? Avontuurlijk is dat je graag avonturen beleeft en altijd wel op zoek bent naar nieuwe avonturen en dat ben ik natuurlijk wel maar vaak gebeurt het ook gewoon dat ik in een avontuur kom hè, ja dan had ik dat niet van te voren bedacht, had ik alleen maar bedacht dat ik in een boom wilde klimmen om te kijken wat ik dan zou zien en als ik daar dan in zit vind ik het ineens eng en dan wordt het een avontuur om er weer uit te komen, ken je dat? Dat het dan toch wat anders gaat dan je bedacht had? Dat je ergens bent en dan ineens niet meer weet hoe je verder moet, dat het toch iets spannender is dan je eigenlijk wilt, ken je dat? Ja? Dat heb ik dus ook met avonturen, ze zijn leuk en soms zijn ze meer eng dan leuk en wou ik dat ik gewoon was gaan tekenen ofzo. Dus ik weet niet of ik echt avontuurlijk ben, ik vind avonturen leuk maar niet allemaal, ik ben dan denk ik half avontuurlijk denk ik, of een beetje avontuurlijk, zoiets….

En op een ander kaartje stond dat ik nieuwsgierig ben, ja, dat ben ik wel. Ik wil altijd alles weten, ik heb heel veel vragen in mijn hoofd en dan wil ik weten hoe het zit hè, ja, een antwoord vinden en daar ga ik dan naar zoeken en dan kom ik soms wel in een avontuur terecht maar niet altijd hè, nee, heel vaak kan ik ook wel een antwoord vinden door het gewoon aan iemand te vragen, of op de televisie, daar krijg ik ook antwoorden hè, ja, als ik nieuwsgierig ben naar hoe een rups een vlinder wordt dan kan ik ook naar een televisieprogramma kijken wat daar over gaat, of een boek lezen wat daar over gaat of aan Helen vragen of die elke dag foto’s wil maken van de rups die ik in onze tuin heb gezien. Ja, zo krijg ik ook antwoorden hè, en ook weer nieuwe vragen want die komen ook weer steeds hè, ja, als je nieuwsgierig bent dan heb je heel veel vragen en wil je heel veel weten. Ken je dat?

En toen moest ik nadenken of ik knap ben. Wat is knap? Is knap slim of is knap mooi? Kan allebei hè. Ik ben best wel slim denk ik en ik vind mezelf ook best wel mooi. Dus dan denk ik dat ik best wel knap ben. Ik vraag dat eigenlijk nooit of ik mooi ben, jij wel? Ik niet eigenlijk, ik ben blij met mezelf en dat is toch wel genoeg toch?

En toen had ik ook nog een kaartje met ‘ik ben precies’. Wat is precies dan? Helen zei dat precies is dat je als je bijvoorbeeld iets gaat namaken van een plaatje, met bouwen ofzo, wat je maakt dan ook helemaal op het plaatje moet lijken, of als je een vogel aan het kleuren bent dat je dan helemaal binnen de lijntjes wilt blijven en dat jouw vogel ook echt op een echte vogel lijkt enzo. O, is dat precies, nou dan ben ik niet zo precies. Nee, want als ik ga bouwen dan maak ik er altijd vanalles bij, ja, als ik een boerderij na wil maken dan maak ik er ook gelijk een hek bij want anders lopen de beesten weg, ja, of ik maak hele andere ramen dan op het plaatje omdat ik mijn ramen makkelijker vind of ik zet er ook nog een toren op omdat ik zin heb om een toren te bouwen. Ja, dat doe ik dan en als die toren dan niet helemaal recht is vind ik niet erg en ik vind het ook niet erg als de vogel die ik maak helemaal niet op een echte vogel lijkt of dat ie er heel anders uitziet dan het voorbeeld van de juf. Nee, het is dan gewoon mijn vogel hè en die hoeft nergens op te lijken ofzo, nee, ik heb ook wel eens een vogel met voeten gemaakt, ja of met sprieten op zijn kop, ja, dat vond ik dan leuker en dan doe ik dat. Ik weet niet hoe dat dan heet, ben ik dan niet precies, of onprecies? Weet jij het? ’t Is niet slordig in ieder geval, nee, want het lijkt dan alleen niet op het plaatje maar het is niet slordig ofzo.

Maar nu ga ik stoppen met dit spel, ja, ik ga het nog wel vaker doen hoor want ik vind het wel leuk hè, ja want door de kaartjes ga ik nadenken wat ik allemaal al kan en heb en ben, ja en da’s fijn dat merk je wel hè? Helen zei dat ze hier wel even een link neer zou zetten over dit spel, dan kun je het zelf ook gaan doen en er meer over lezen, als je dat wil tenminste….

http://www.opvoedproducten.nl/product/kinderkwaliteitenspel/11

3 Comments

  • ZussieSas

    Hoi JaNee!

    dank je wel voor het delen van dit interessante spelletje en wat leuk dat ik je nu wat beter heb leren kennen door die kaartjes.

    Wil je Helen bedanken voor de link van het spelletje? Dank je wel!

    Groetjes!

  • Opvoedproducten.nl

    Erg leuk artikel zeg. Precies wat het artikel al omschrijft, voor ouderen zijn sommige woorden zo vanzelfsprekend, echter kunnen kinderen vaak bepaalde woorden niet goed omschrijven.

    We hebben hier trouwens ook de iets moeilijkere variant van voor jongeren (duurdere woorden) dit is van dezelfde uitgever en ook erg leuk http://www.opvoedproducten.nl/product/ken-je-kwaliteiten/14

    • Helen Meurs

      Met een beetje hulp kan JaNee best veel met de begrippen, als ze ze niet snapt leggen we ze aan haar uit en proberen we voorbeelden te geven. Het is in ieder geval geen reden om het gesprek over kwaliteiten uit de weg te gaan want het blijft een groot goed om kinderen al jong te laten nadenken over hun kwaliteiten vinden wij. Dat hoeft niet zwaar of naar te zijn omdat er kwaliteiten zijn die je hebt en (nog) niet hebt en dat laatste is helemaal niet erg, we merken vaak dat er nogal eens de nadruk wordt gelegd op alles wat kinderen (en volwassenen) niet kunnen en dat vinden we jammer omdat het de beleving over jezelf nogal uit balans kan trekken terwijl er tegenover alles wat je nog niet kan zoveel dingen staan die je al wel kunt, waar je heel goed in bent en dat sneeuwt dan onder. Bovendien is ‘oefenen met’ de enige manier om iets eigen te maken en oefenen is altijd positief, zelfs als iets nog niet helemaal lukt. En wie wil nou alles kunnen? Alle kwaliteiten hebben? Dat is toch best saai een eenzaam?

      Helen Meurs

Post A Comment