JaNee babbelt...

Eindelijk!

Ik ben er weer, ja, had ik niet gedacht nog, nee, ik heb mijn boek nog niet helemaal uit, ziet je dat? Geeft niks, ik ken deze al wel en kan ook straks wel verder lezen hè. Ja, Helen had gezegd dat het morgen pas weer kon, dat ik dan weer vertellen mocht hier maar het was al sneller, ja, en dat had ik niet gedacht dus, nee, het was een verrassing! Wel leuk want ik kon niks vertellen hè de afgelopen dagen, nee, het ging mis met onze website, die waar mijn blog staat. Die deed het niet meer omdat die was aangevallen zei Helen. Aangevallen? Wie doet dat dan? Wie is er boos op ons? Want dan kunnen we het misschien wel uitpraten hè, ja.

Maar het was niet iemand die ons aanviel zei Helen maar iets en wat dat iets dan was dat wist zij ook niet. Alleen dat iets ervoor zorgde dat onze website het niet meer deed en daar zit ook mijn blog in hè en als de website het niet meer doet dan doet ook mijn blog het niet meer dus ik moest wachten. En daar ben ik niet zo goed in dus, Helen ook niet trouwens, die was het al eerder zat dan ik, ja, ik kan dan nog wel spelletjes doen ofzo maar zij niet hè, nee die word dan echt nijdig. Niet op mij was ze boos hoor, dat zei ze ook steeds wel weer en dan gingen we samen even een liedje zingen of een dansje doen of even springen want dat helpt dan hè, dan denk je even ergens anders aan en dan gaat de boosheid wel een beetje weg. En toen had ze het bedacht, ja bedacht dat we nooit meer zolang weg mochten zijn en daar ging zij voor zorgen, ja, dat doet ze dan hè. Dus toen gingen we verhuizen zei ze. Verhuizen? Maar we hebben toch net een nieuw huis, gaan we daar alweer weg dan? Weg bij de eekhoorntjes en de vogeltjes en de rooie bank en ….ik wil helemaal niet verhuizen, ik vind ons nieuwe huis fijn!

Maar het was niet verhuizen van huis zei ze, daar bleven we gewoon wonen maar ze ging de website verhuizen, ja, naar een andere plek op internet. Dat kan, wist je dat? Ik wist het niet en ik heb er ook niks van gemerkt verder, ik hoefde niet een koffer in te pakken, er kwam gewoon een meneer die zei: “zo, ben jij JaNee? Dan moet ik met jouw blog aan de slag, dat ga ik verhuizen!” Maar die meneer had ook geen koffer bij zich, die ging achter de computer zitten, was op het toetsenbord aan het slaan, dronk daar een kopje koffie bij en zei toen: “zo, klaar!” Dan wil ik natuurlijk wel weten wat hij dan had gedaan en waarom ik geen koffer had gezien enzo en toen moest ie lachen en vertelde hij was hij had gedaan. Ik heb er niks van gesnapt, echt helemaal niet maar hij was wel aardig dus ik heb niet alles gevraagd verder, hij wou ook een heleboel van mij weten en toen moest ie weg, dat heb je hè, er zijn veel mensen druk hè, heb Helen ook altijd.

En toen was de website weer helemaal goed, ja. En toen moest de webshop nog helemaal goed want we hebben een nieuwe hè, wist je dat? Ja is zo, daar was ze ook al zo druk mee. Ik mocht wel meekijken steeds, ja, elke keer vroeg ze aan mij of ik het goed vond zo en als ik het saai vond dan zei ik dat en dan mocht ik zeggen wat ik dan zou willen. Dus ik heb de kleurtjes gekozen, en de poppen op de achterkant en gezegd waar wat moest komen, ja, dat heb ik allemaal gedaan en de rest heb Helen zelf gedaan. En als die het dan niet snapte dan ging ze weer met een meneer bellen, dat kan hè, als je iets niet weet dan kun je het altijd vragen aan iemand die het wel weet, ja, dan hoef je het zelf niet te weten allemaal.

En nu is de webshop ook goed, ja, is fijn hè, is het allemaal weer goed en nu heb Helen meer tijd om leuke dingen te doen zegt ze, ja, kunnen we vaker schrijven en weer nieuwe plannen bedenken. Ja, dat vind ik leuk, jij ook?

Post A Comment